Hier leest u welk afvalbeleid de gemeente volgt, waarom camera's niet (mogen) worden gebruikt om afvaldumping tegen te gaan. En ook informatie over afvalbakken en de afvalstoffenheffing.

Afvalbeleid

Gemeente Berg en Dal wil graag haar bijdrage leveren aan de landelijke doelstellingen op het gebied van afval en grondstoffen. Daarom willen we het gebruik van nieuwe grondstoffen beperken. En willen we grondstoffen zoveel mogelijk gescheiden inzamelen en geschikt maken voor recycling. Dat doen we door inwoners te helpen en te stimuleren het afval zo goed mogelijk te scheiden.

Plastic+, oud papier en GFT haalt Dar gratis aan huis op. Textiel en glas kunt u gratis wegbrengen naar centrale containers verdeeld over de gemeente. En binnenkort kunt u ook luiers en incontinentiemateriaal gescheiden en gratis wegbrengen naar centrale inzamelpunten. Deze inzamelpunten staan vaak dichtbij kinderdagverblijven en locaties waar veel ouderen wonen.

Scheiden we deze grondstoffen goed? Dan blijft er per huishouden een beperkte hoeveelheid restafval over. Dit restafval haalt Dar aan huis op in tariefzakken die u in de supermarkt kunt kopen.

Voor alle andere afvalsoorten kunt u gebruik maken van de 3 milieustraten: Millingen aan de Rijn, Groesbeek en Nijmegen. Daar kunt u en groot aantal gescheiden afvalsoorten gratis wegbrengen. Voor een klein aantal soorten afval moet u een bedrag per kilogram betalen. Tegen betaling kan Dar uw grof afval ook aan huis ophalen.

Afvalstoffenheffing

Ook is de gemeente verantwoordelijk over de afvalstoffenheffing. Dit is een belasting voor afval. Ieder huishouden moet afvalstoffenheffing betalen. Met deze inkomsten kan de gemeente uw huisvuil ophalen en verwerken. Informatie over de afvalstoffenheffing(externe link) kunt u vinden op de website van Munitax.

Contact

Voor vragen over de afvalstoffenheffing kunt u contact opnemen met Munitax via telefoonnummer 024-6780962 (maandag t/m vrijdag van 8.30 - 12.30 uur).

Afvalbakken

De gemeente plaatst en beheert afvalbakken in de openbare ruimte. Ze staan voornamelijk op plekken waar mensen meestal eventjes blijven. Bijvoorbeeld bij speeltuintjes of ontmoetingsplekken waar meerdere picknickbanken staan.

Sinds twee jaar haalt de gemeente af en toe afvalbakken weg. Dat doen we niet zonder reden.

  • Sommige bakken worden weinig gebruikt. Het is nodig om bakken regelmatig te legen om stankoverlast en opgehoopt afval te voorkomen.  Dat kost geld. Ook het legen van de bakken waar heel weinig afval in ligt. Dat is natuurlijk zonde.
  • Rondom afvalbakken ligt vaak meer rommel dan erin. Het gebeurt helaas regelmatig dat mensen allerlei rotzooi bij een afvalbak dumpen. Sommige plekken lijken daardoor op een vuilstortplaats.
  • Ook komt het steeds vaker voor dat mensen huisvuilzakken in de bakken proppen. Daar zijn ze natuurlijk niet voor bedoeld. De bak zit dan direct vol, er kan niets meer bij. Het kost ook meer moeite om bij het legen de grote zakken eruit te halen.

Sinds kort hebben we een pilot van zogenaamde participatiebakken. Dat zijn bakken die de gemeente op verzoek van bijvoorbeeld een wijkraad of buurtvereniging plaatst. Inwoners/vrijwilligers legen de bakken. Ze staan vooral op plekken waar veel mensen komen. Op sommige plekken is het een succes. We wachten nog even af hoe de pilot verloopt.

Cameratoezicht om dumpen afval te voorkomen?

Waarom hangt de gemeente geen camera’s op om het dumpen van afval tegen te gaan? Dat lijkt een voor de hand liggende oplossing. Maar:

  • De gemeente mag vanuit juridisch oogpunt niet zomaar camera’s ophangen in de openbare ruimte (plekken buiten die voor iedereen toegankelijk zijn). Het kent veel ingewikkelde regels, maar grof gezegd komt het er op neer dat de gemeente dit alleen mag doen als er een concreet gevaar is voor de openbare orde en veiligheid. Hierover moet ook eerst overleg worden gevoerd met politie en Openbaar Ministerie. Voor de geïnteresseerde: in de Gemeentewet staat dit uitgebreid uitgelegd in artikel 151c.
  • De kosten van de aanschaf, het plaatsen, het later bekijken van de beelden en het onderhoud zijn hoog en de opbrengsten zijn onzeker. Camerabeelden zijn in de praktijk vaak onvoldoende duidelijk om gericht resultaat mee te kunnen behalen.
  • Er moet gekwalificeerd personeel zijn om de beelden in een regiecentrale te bekijken en dat moet onder toezicht van politie plaatsvinden. Dat kost dus veel capaciteit en (gemeenschaps)geld, beiden zijn slechts beperkt beschikbaar.
  • De gemeente mag/kan zelf geen personen opsporen. Stel we hebben scherpe beelden van personen of herkenbare voertuigen. Als gemeente hebben we geen database waarin we al die gegevens hebben. We kunnen mensen dus niet opsporen. Sterker nog: als gemeente mogen we dat niet. Dat is voorbehouden aan bepaalde organisaties zoals politie en het Openbaar Ministerie. Alleen als zij in een specifieke zaak mogelijke geschikte camerabeelden opeisen (dat kan ook van particulieren zijn) kunnen deze door hen worden benut. Dat gebeurt vooral bij onderzoek naar wat zwaardere strafbare feiten.
  • Opsporing van strafbare feiten mag niet het hoofddoel zijn van publiek cameratoezicht. Het moet echt noodzakelijk zijn voor handhaving van de openbare orde en veiligheid in combinatie met andere maatregelen.
  • Stel de gemeente heeft mensen op beeld die afval dumpen. We mogen deze beelden niet online zetten om zo te achterhalen wie het afval heeft gedumpt. Wel kunnen BOA’s en politie natuurlijk regelmatig controles uitvoeren op risicoplekken in de openbare ruimte. Als dumpen mensen geen afval als er politie/boa aanwezig is. Als we toch illegale afvaldump vinden, kunnen we onderzoek doen om via aanwijzingen bij/in het aangetroffen afval daders te achterhalen.
  • Als bovenstaande allemaal geen probleem zou zijn: de kans is groot dat mensen hun afval op andere plekken gaan dumpen. Dan zouden we ook daar camera’s moeten plaatsen, met de kans dat het zich weer verder verplaatst. Een soort kat en muis spel.
  • Ook een belangrijk aspect: waar verschillende inwoners graag camera’s willen, zijn er andere inwoners die faliekant tegen camera’s in de openbare ruimte zijn. Ook juridisch gezien wegen deze privacyaspecten zwaar.

Waarom ziet u dan toch soms camera’s in de ‘openbare ruimte’? 
Op straat hangen soms camera’s. Bijvoorbeeld in uitgaansgebieden. Als er structurele openbare orde- en veiligheidsproblemen zijn mogen gemeenten onder bepaalde voorwaarden met camera’s toezicht houden. De politie mag de beelden van de camera’s bekijken om te controleren of alles rustig en veilig verloopt. Gebeurt er iets, zoals een vechtpartij? Dan mag de politie de beelden ook gebruiken om de daders op te sporen.