Vitale vakantieparken om te recreëren

We gaan met alle betrokkenen zorgen dat de vakantieparken in onze gemeente weer volledig gebruikt worden waar ze voor bedoeld zijn: voor vakantie/recreëren. Dat is nu te vaak niet het geval. Verderop op deze pagina leggen we uit wat we nu (te vaak) aantreffen. We gaan de parken weer toeristisch aantrekkelijk (vitaal) maken. Dit doen we met nadrukkelijk aandacht voor mensen die uit nood en in een nare situatie op een vakantiepark wonen.

'We' zijn onder andere de gemeente, politie, projectteam Ariadne (van de provincie Gelderland) etc. Samen met de eigenaren/beheerders van de parken en vakantiewoningen gaan we ervoor zorgen dat de vakantieparken gebruikt worden waarvoor ze bedoeld/bestemd zijn. Gemeente en betrokken instanties bieden handvatten en waar nodig ondersteuning. De beheerders/eigenaren van de parken/vakantiewoningen hebben als verantwoordelijkheid dat ze (recreatief) ondernemen en zorgen voor een passend ondernemersplan. De gemeente is verantwoordelijk voor de controle/handhaving die volgt. En de gemeente kan de eigenaren/beheerders helpen door in gesprek te gaan over de kaders (voorwaarden). Sterker nog; daar is de gemeente al enkele jaren mee bezig.

Daarnaast helpt de gemeente, waar mogelijk, de mensen die noodgedwongen op een park wonen. Hen zetten we niet op straat, zoals wel eens wordt gezegd.

Dit hele project gaat enkele jaren duren. We willen alle betrokkenen ruim de tijd geven om zich aan te passen aan de nieuwe situatie. We betrekken alle belanghebbenden op meerdere momenten en op verschillende manieren. De belanghebbenden zijn de ondernemers (eigenaren en/of bedrijfsleiders parken), eigenaren chalets (soms verenigd in een VVE), huurders. 

Met bijvoorbeeld verschillende parkeigenaren zijn we al sinds 2024 regelmatig in gesprek en zetten we al de eerste stapjes. Denk hierbij aan het aanbieden van ondersteuning door experts op het gebied van het exploiteren van een vakantiepark.

De menselijke maat
Alle illegale activiteiten en situaties gaan we aanpakken. We doen dit wel met de menselijke maat. We beseffen ons dat verschillende huurders vanuit nood op een vakantiepark terecht zijn gekomen. We gaan deze mensen waar mogelijk helpen. Dit doen we samen met bijvoorbeeld het gemeentelijk sociaal team en andere relevante instanties .

De afgelopen jaren hebben we onder andere:

• gesprekken gehad met de eigenaren en/of beheerders van de 5 parken, zowel individueel als met de 5 parken samen
• gesprekken gehad met afvaardigingen van vve's (vereniging van mensen die 1 of meerdere vakantiewoningen bezitten)
• verschillende keren de parken bezocht samen met de beheerders/eigenaren
• een professionele coach aangeboden voor de eigenaren/beheerders van de parken om hen te helpen bij een plan om hun park weer recreatief te maken
• externe professionals laten kijken hoe deze parken weer recreatief aantrekkelijk te maken
• mensen met wie we in contact kwamen en waarbij bleek dat ze in de problemen zaten geholpen om uit die situatie te komen
• gesprekken gevoerd met werkgevers die arbeidsmigranten op de parken hebben wonen
• verschillende controles gehouden
• handhaving gestart bij geconstateerde overtredingen

En zo zijn er nog meer activiteiten die we hebben opgepakt of voorbereid. Denk aan gesprekken met woningcorporaties, bezoeken aan vakantieparken/gemeenten die al veel verder zijn met het vitaal maken van hun vakantiepark(en), gesprekken met de Stg. Toerisme en Recreatie, gesprekken met intermediairs van arbeidsmigranten etc.

Goed om te weten: als vakantiehuisjes in een matige staat zijn, is het aan de eigenaar zelf om zijn/haar huisje in goede staat te krijgen/houden. En zo aantrekkelijk te houden voor toeristen. Datzelfde geldt voor andere zaken die het eigendom zijn van (een vereniging van) eigenaren zoals een eventuele speeltuin of het groen. Dat is niet aan de gemeente. De gemeente knapt bijvoorbeeld ook niet de lokale ijssalon en het bijbehorende terras op. Ook die eigenaar moet zelf zorgen dat zijn eigendom aantrekkelijk blijft voor klanten.

Toeristen zijn erg belangrijk voor onze gemeente. Voor onze ondernemers, voor onze voorzieningen en daarmee ook voor onze inwoners. Toeristen besteden geld bij onze ondernemers. Bijvoorbeeld op een terras, bij onze musea, fietsverhuur, veerpontjes, winkels. Toeristen geven meer geld uit dan inwoners en dus ook dan permanente bewoners op een vakantiepark. Mede door de uitgaven van toeristen/bezoekers kunnen onze ondernemers hun bedrijf draaiend houden. Dit zijn voorzieningen/bedrijven waar ook onze inwoners graag gebruik van maken. Daar komt bij dat sommige inwoners werken bij de betreffende ondernemers. 

Daarnaast betalen toeristen toeristenbelasting. De opbrengsten daarvan kunnen we als gemeente gebruiken om bijvoorbeeld de (toeristische) voorzieningen verder te verbeteren.

Belangrijk is daarom ook dat er voldoende en kwalitatief goede zogenoemde verblijfsmogelijkheden (camping, vakantiepark, hotel etc.) zijn voor de toeristen. De vakantieparken zijn daarbij erg belangrijk. 

Zo zijn er meer redenen waarom we dit doen, zoals:

• Het karakter en de sfeer van vakantieparken en campings veranderen als mensen er wonen. Bewoners willen vaak ook een schuurtje, carport of serre. Ook hebben bewoners een ander leefritme dan toeristen. Recreëren doen mensen om te ontspannen en voor hun rust. Dat gaat minder als er dan ook mensen op het park dat gebruiken voor wonen-werken. Een park wordt dan minder aantrekkelijk om op te recreëren waardoor dit gebruik langzaam meer verdwijnt;
• Er wordt door permanente bewoners een beroep gedaan op een aantal maatschappelijke, medische en algemene voorzieningen die echter zijn afgestemd op het aantal inwoners van de gemeente. Dat zou betekenen dat onze inwoners niet altijd de voorzieningen kunnen gebruiken die ze nodig hebben;
• Veel recreatieverblijven zijn niet geschikt voor bewoning. Voor recreatieverblijven gelden namelijk minder strenge normen dan voor gewone woningen. Bijvoorbeeld op het gebied van gezondheid, energiezuinigheid, milieu, het gebruik en veiligheid;
• Als gemeente hebben we minder zicht op de bewoners van een park. Daardoor kan het zijn dat we hen niet kennen/bereiken om de eventueel benodigde hulp te kunnen geven;
• Achter de slagboom zijn de mogelijkheden om toezicht te houden door de gemeente, politie en anderen beperkt, omdat het geen openbaar gebied is maar particulier terrein;
• Gemeenten (in de regio) die de illegale bewoning op 'hun' vakantieparken aanpakken leidt tot het zogeheten waterbedeffect: mensen die niet meer op die parken mogen wonen komen naar 'onze' parken;
• Regelmatig krijgen we de vraag waarom we geen woonwijk maken van een vakantiepark. Verder op deze pagina leest u onder het kopje 'Waarom maken we er geen woonwijk van' een opsomming van de redenen. Daar komt namelijk veel meer bij kijken dan het waarschijnlijk lijkt. 
   

Een andere zeer belangrijke reden waarom we dit doen:, uit een inventarisatie blijkt dat het recreatief verhuren van vakantiewoningen niet bij alle vakantieparken voorop staat. Daar zien we onder andere permanente bewoning, de huisvesting van arbeidsmigranten en ondermijnende activiteiten/criminaliteit. Uit ervaring weten we dat dergelijke parken afglijden en een voedingsbodem worden voor georganiseerde criminaliteit. Dat willen we niet in ons mooie Berg en Dal. 

We zijn in gesprek met de eigenaren en beheerders van vijf grote vakantieparken in Groesbeek. En waar mogelijk met collectieve eigenaren (zoals een VVE) van de vakantiewoningen. De parken die we met hen weer volledig toeristisch recreatief gaan maken zijn:

• Vakantiepark De Oude Molen;
• Camping De Lubert;
• Bungalowpark/hotel De Zeven Heuvelen;
• Bungalowpark Cantecleer;
• Geutjes.

Camping De Lubert is al volledig toeristisch recreatief. Maar omdat deze parken (Cantecleer uitgezonderd) aansluiten op elkaar kan een aanpassing of verkeerd gebruik invloed hebben op het park ernaast. Daarom bekijken we dit hele cluster. Als er bijvoorbeeld bij het vakantiepark direct naast jouw park arbeidsmigranten wonen merken de 'recreatieve buren' dat. Soms zit er alleen een hekje tussen de twee parken.

Bij elkaar beslaan deze parken zo'n 27 hectare en zijn er zo'n 400 zogenoemde verblijfsobjecten (bijvoorbeeld vakantiehuisjes, chalet, caravans etc). Dankzij steekproeven weten we van enkele parken dat delen er van niet gebruikt worden waar ze voor bedoeld zijn: om te recreëren.  Daarom gaan we het recreatiecluster van de volgende parken volledig toeristisch recreatief maken: vakantiepark De Oude Molen, camping De Lubert, bungalowpark/hotel De Zeven Heuvelen, De Geutjes. Ook bungalowpark Cantecleer nemen we hier in mee.

Of/wanneer we hetzelfde gaan doen met de (eigenaren van de) andere vakantieparken elders in onze gemeente weten we nu nog niet.

Niemand wordt zijn/haar recreatiewoning zo maar uitgezet. Natuurlijk wel als iemand zich bijvoorbeeld bezig houdt met criminele activiteiten. Mensen die in de problemen zitten proberen we te helpen. Maatwerk, want iedere situatie verschilt. Mensen die misbruik maken (zoals financiële uitbuiting) pakken we aan.

Recreatiewoningen worden in een aantal gevallen noodgedwongen gebruikt als overbruggingsonderkomen. Dit komt voor bij situaties waarbij de bewoner nergens anders meer naartoe kan gaan vanwege financiële, sociale, medische of maatschappelijke problemen. Regelmatig zonder dat de gemeente of hulpinstanties dit weten. Doordat we nu actie ondernemen met alle betrokkenen komen deze problemen meer in het zicht. Daardoor kunnen we als gemeente de juiste ondersteuning bieden. Ook aan mensen die nog niet bekend zijn bij (het sociaal team van) de gemeente. Bij de start van dit project zijn daarom de collega’s van het Sociaal team en Schulphulpverlening betrokken. Als een situatie erom vraagt helpen zij de gebruikers van een recreatieverblijf. Een voorbeeld hiervan is dat de gemeente bewoners in contact brengt met de juiste instanties en regelingen, zoals het wijzen op mogelijke toeslagen waar iemand recht op heeft. Of het verwijzen naar de benodigde hulpverlening. Lang niet iedereen blijkt daarvan op de hoogte.

Uit ervaring weten we dat er op vakantieparken soms mensen wonen die erg diep in de problemen zitten. De gemeente Berg en Dal wil het niet zo ver laten komen. We willen deze mensen hulp bieden. Dat kan natuurlijk alleen als we met ze in contact kunnen komen. Het wonen op vakantieparken is geen oplossing, maar een (niet toegestane) noodgreep. 

Voor arbeidsmigranten hebben we afspraken hoe we daar mee omgaan. Hier kan je er meer over lezen.

In zijn algemeenheid zien we vooral:

• arbeidsmigranten die daar gehuisvest worden door hun werkgever. Daarbij komt het soms voor dat er werkgevers zijn die stevig verdienen aan die huisvesting. Ze bezetten zo vakantiewoningen (wat bovendien botst met (o.a. het dagritme en de sfeer) van toeristen die op hetzelfde park verblijven;
• mensen die bewust kiezen om op een vakantiepark te wonen. Vrijstaand wonen, meestal met tuin en midden in een mooi gebied in plaats van bijvoorbeeld wonen in een flat midden in een drukke stad;
• mensen die graag buiten het zicht van de instanties blijven, omdat zij gezocht worden door politie, belastingdienst of deurwaarders;
• mensen die helaas door nare feiten en omstandigheden op een vakantiepark zijn terechtgekomen. Denk aan schuldenproblematiek of scheidingssituaties. En zo zijn er nog meer voorbeelden. Deze personen willen wij helpen, door hen hulp en ondersteuning te bieden.
• Verhuurders die woekerprijzen vragen aan mensen die uit nood op een vakantiepark wonen.

We zien gelukkig ook veel toegestaan gebruik van de recreatieverblijven door toeristen. Dit verblijf op een vakantiepark wordt echter wel minder aantrekkelijk met de zaken die we hierboven hebben opgesomd.

Hier kunt u (onder meer) lezen wat per park de verhouding is tussen recreatie, permanente bewoning en
arbeidsmigranten. Daar kunt u nog veel meer lezen over onze vakantieparken, naar aanleiding van vragen vanuit de gemeenteraad.

Daar zijn veel redenen voor

• Vakantiewoningen voldoen niet altijd aan de bouwnormen voor gewone woningen. Denk bijvoorbeeld aan de isolatie. Een slechte isolatie kan slecht voor je gezondheid zijn.  Daarnaast zien we regelmatig zelf geplaatste aanbouwen die nooit gecontroleerd zijn en zonder vergunning (en dus zonder noodzakelijke controles) zijn gebouwd. Een ander voorbeeld is de brandveiligheid. Ook voor geluidsoverlast gelden andere normen voor recreatiewoningen. Waar een bedrijf, spoorweg of iets dergelijks vlakbij een vakantiepark nu binnen de geluidsnorm valt, is dat niveau van geluid niet toegestaan bij een woonwijk. Kortom dan moeten we maatregelen nemen (als die al kunnen/mogen) om dat geluid tegen te houden. Het betreffende bedrijf e.d. verplaatsen is vaak niet reëel en/of mogelijk.
• Als we er een woonwijk van maken moeten we daar ook wegen aanleggen/aanpassen die voldoen aan de wettelijke normen. En dat geldt ook voor groen, de openbare verlichting, de parkeerplaatsen etc. Dat kost veel (gemeenschaps)geld. En de gemeente/gemeenschap draait vervolgens ook op voor de kosten van het beheer en onderhoud.
• Op sommige vakantieparken zijn bijvoorbeeld de weggetjes op het park van gezamenlijke eigenaren. En de speeltuinen van (deels) andere eigenaren. En weer andere openbare voorzieningen (riolering, verlichting, parkeerplaatsen etc.) van weer (deels) andere eigenaren. Als de gemeente er een woonwijk van maakt moet de gemeente met al deze eigenaren tot overeenstemming komen over de koop. Dat is erg lastig, omdat er verschillende wensen/meningen zullen zijn.
• Zie het vorige punt: dit alles kost erg veel (gemeenschaps)geld om te kopen en vervolgens om regelmatig te onderhouden. En voordat het zover is moet de gemeente veel investeringen doen. Dat kan variëren van een ecologisch onderzoek, stikstofonderzoek, tot het opstellen van een omgevingsplan, inschakelen van taxateurs
• Het is een 'vreemd' signaal als je iets wat illegaal is legaal maakt. Daarmee 'beloon' je mensen die jaren iets hebben gedaan waarvan ze weten dat het niet mag. En een woning is aanzienlijk meer geld waard dan een vakantiewoning. Je koopt een vakantiewoning en als die bestemming wonen krijgt vermeerdert de waarde enorm. Die stevige waardevermeerdering: voor wie is die? Deels voor de gemeente om alle te maken kosten voor een deel te betalen? En gaat iedere eigenaar daarmee akkoord? En stel de eigenaar moet/wil een deel van de meerwaarde van de woning afdragen aan de gemeente: dat kan niet, want die meerwaarde zit in de woning. Alleen bij verkoop komt dat geld vrij.
• De gemeente Berg en Dal heeft meer dan genoeg plekken om woningen te bouwen. Op veel plekken bouwen we al. En er zijn ook genoeg plekken waar woningbouwplannen voor zijn. Ruim genoeg om aan de woningbehoefte te voldoen. De gemeente meet regelmatig wat de woningbehoefte per dorp is. Hier kunt u bijvoorbeeld de jaarlijkse woningbouwupdate lezen.
• Als we van een vakantiepark een woonwijk maken, komen we recreatiewoningen tekort. Minder recreatiewoningen betekent minder toeristen. Dat betekent minder inkomsten voor ondernemers, horeca, toeristische attracties (musea, pretpark etc.), waardoor voorzieningen deels verdwijnen. Voorzieningen waar ook mensen (en inwoners uit onze gemeente) werken. Dus minder werk en minder aanbod van voorzieningen.
• Berg en Dal is een toeristische gemeente. Veel inwoners en ondernemers zijn afhankelijk van de inkomsten uit toerisme. Of zijn werkzaam op onze vakantieparken. Als er geen toeristen verblijven maar anderen die er echt wonen heeft dat gevolgen voor onze inwoners. Toeristen geven aanzienlijk meer geld uit aan onder andere de restaurants, fietsverhuur en dergelijke dan mensen die dagelijks leven op een park. Dankzij de toeristen heeft onze gemeente zo’n uitgebreid aanbod aan horeca, winkels etc. Dat zijn faciliteiten waar onze inwoners ook baat bij hebben en die onze gemeente aantrekkelijk maken om te wonen.
• Als we er een woonwijk van maken komen er ook stevige kosten ook voor de eigenaren van de recreatiewoningen. Bijvoorbeeld omdat een woning strengere bouwnormen kent, is de kans groot dat de bebouwing (recreatiewoningen, maar ook bijvoorbeeld aanbouwen) moet worden aangepast. Kunnen/willen de eigenaren dat betalen?
• Vanuit de landelijke overheid komen soms geluiden over het gedogen van permanent bewonen in recreatiewoningen. Dat kan echter niet zomaar. Daarvoor zou een park geschikt moeten zijn. In alle gevallen geldt dat gedogen onwenselijk is. Want de illegale situatie voor bewoners blijft dan bestaan, waardoor ze nog geen rechtszekerheid hebben. Ook zijn de milieubeperkingen van omliggende bedrijven voor een woonfunctie anders dan voor een recreatieve bestemming. Deze bedrijven krijgen daardoor te maken met andere regels (vaak strenger) voor hun bedrijfsvoering. Die bedrijven moeten dan investeren om aan de nieuwe regels te voldoen. Of vertrekken naar een andere locatie.

Zo zijn er nog meer redenen, waarom je niet zo maar van een vakantiepark een woonwijk kan maken. Natuurlijk gebeurt het wel eens in Nederland dat er een woonwijk van gemaakt wordt. Maar daar komt veel meer bij kijken dan dat het op het eerste gezicht lijkt. Daarom nog wat losse opsommingen van zaken waar we (eventueel) mee te maken krijgen:

• Klimaataanpassingen (extreme regenval, droogte) nieuwe woonwijk
• Voldoende toegangswegen (vaak is er maar 1 weg naar een vakantiepark)
• Bereikbaarheid met openbaar vervoer
• Bewegwijzering
• Bankjes, afvalbakken etc.
• Afvalinzameling in vakantiepark meestal centraal, bij woonwijk per woning. Hoe hiermee omgaan?
• Nutsvoorzieningen (gas, water, stroom) aanpassingen nodig?
• Glasvezel

Vooropgesteld: de controles zijn niet het doel van deze aanpak. En bovendien zouden alle betrokkenen sowieso moeten weten wat er wel of niet is toegestaan op een vakantiepark. Bijvoorbeeld dat je niet mag wonen op zo'n park. In theorie zou een controle dus niet nodig moeten zijn. En als betrokkenen nog niet wisten wat (niet) mag, weten ze dit sowieso als het project start. We gaan namelijk met ze in gesprek en we geven ze ook informatie mee. Zo krijgen ze de regels mee over wat wel/niet mag. We gaan niet met iedere individuele eigenaar in gesprek, omdat dat wel erg veel tijd en (gemeenschaps)geld zou kosten. Natuurlijk beantwoorden we vragen van iedere eigenaar. En we blijven ze stimuleren een plan van aanpak te maken om 'hun' park weer recreatief aantrekkelijk te maken voor de verhuurder/eigenaar en de gebruiker/huurder.

Controle spannend/intimiderend?
Als een bewoner(s) bij ons bekend is omdat we diegene(n) bijvoorbeeld schuldhulpverlening krijgt, gaan we met deze mensen in gesprek. We staan bij deze mensen niet opeens voor de deur. Voor de anderen geldt: we houden er rekening mee dat controles als spannend kunnen worden ervaren, ondanks dat iedere betrokkene weet dat we gaan controleren, waarop en waarom.  We sturen namelijk van tevoren de verhuurder/eigenaar en de gebruiker/huurder een brief en uitgebreide toelichting toe. En met vertegenwoordigers van eigenaren zijn we van tevoren in gesprek gegaan.

Toch kan het indruk maken als er opeens enkele mensen voor de deur van je recreatiewoning staan. Misschien nog wel meer als deze mensen een uniform dragen. En deze mensen gaan om bewijzen vragen zodat de bewoner kan aantonen dat hij/zij recreëert en niet permanent woont. En ook om identiteitsbewijzen van de bewoner(s). Uit ervaring weten we dat het nodig is om bewijzen te hebben dat een recreatiewoning alleen recreatief wordt gebruikt en zodat we zeker weten wie er verblijft. We willen mensen graag op hun woord geloven, maar daar blijkt/bleek regelmatig misbruik van te worden gemaakt. Dit alles kan dus spannend overkomen; maar als iedereen zich aan de regels houdt is de controle niets om tegenop te zien.

Er is regelmatig een misverstand over de betekenissen van ‘gedogen’ en ‘niet handhaven’. Als gemeente hebben we beperkte capaciteit voor handhavingstaken en moeten we prioriteiten stellen*. Niet actief handhaven betekent dan niet dat we bepaalde zaken wel toelaten, terwijl het niet toegestaan is. Dus ook niet als mensen een vakantieverblijf gebruiken om (tijdelijk) te wonen. Ter vergelijking: als er langs de weg geen politiecontroles zijn of camera’s staan, betekent dat ook niet dat het is toegestaan om de maximumsnelheid te overschrijden.

*De gemeente heeft niet voldoende personeel en (gemeenschaps)geld om alles wat verboden is continue te controleren. Dat zou bijvoorbeeld betekenen dat collega's op iedere vakantiepark of camping regelmatig (dagelijks? wekelijks? maandelijks? of.....?) controles zouden moeten houden. En tegelijk ook bij andere zaken die verboden zijn controles houden, zoals bij ieder verkeersbord waar een verbod/gebod op staat controles houden. En op iedere plek waar regelmatig afval gedumpt wordt, of waar hondenpoep wordt achtergelaten, waar vuurwerk wordt afgestoken etc.

Met een recreatieverblijf bedoelen wij bijvoorbeeld een stacaravan, caravan, recreatiewoning, tent, busje of chalet. Een recreatieverblijf is bedoeld om in te recreëren, niet om in te wonen. Los van het soort recreatieverblijf dat u heeft: het is niet toegestaan om te wonen op een vakantiepark.

De woning is de plek waar iemand zijn/haar hoofdverblijf heeft. Dat wil zeggen de plek waar het sociale en maatschappelijke leven van die persoon zich afspeelt. Dat is meestal af te leiden uit de binding met de omgeving, werk, school en/of huisarts. Het adres waar de post heen gaat, en ook de plek waar men zich inschrijft bij de gemeente in de Basisregistratie Personen (BRP). Recreatie kenmerkt zich juist door het tegenovergestelde. Bij recreatie is het doel vooral vrijetijdsbeleving en vakantie. Wat u op zo’n dag doet en uw dagritme is anders: denk bijvoorbeeld aan wanneer u opstaat, horecabezoeken, toeristische trekpleisters bezoeken etc. U gaat dus bijvoorbeeld niet naar school of werken.

U mag het recreatieverblijf alleen gebruiken voor recreatie. Voorbeelden zijn: een weekendje weg, een verblijf voor in uw vrije tijd naast uw hoofdwoning en vakantie (voor uzelf of anderen). 
Ander gebruik dan gebruik voor recreatie mag niet. Enkele voorbeelden van wat niet mag:

• u heeft geen hoofdverblijf naast uw recreatiewoning en woont daarom in die recreatiewoning;
• u heeft wel een andere woning, maar uw sociaal-maatschappelijke leven speelt zich af in of rondom uw recreatiewoning;
• u verblijft voor (thuis)werk (tijdelijk) in een recreatiewoning of reist van daaruit naar uw werk;
• u heeft tijdelijk een woning nodig in verband met uw privé-situatie. Bijvoorbeeld door een scheiding of om een periode tussen twee huizen te overbruggen. 

Daar heeft de gemeente verschillende redenen voor:

• Recreatieverblijven in Berg en Dal zijn be­doeld voor recreatie. Recreatie en toeris­me is belangrijk voor de gemeente. Veel mensen werken in deze branche. Ook veel voorzieningen zijn afgestemd op de vele bezoekers die wij jaarlijks verwelko­men. Denk hierbij aan wandel- en fiets­paden, de horeca en het winkelaanbod. Ook voor onze inwoners zijn dit belangrijke voorzieningen.
• Het recreatieve karakter en de ontspan­nen sfeer van vakantiepark en campings veranderen als mensen er wonen. Bewo­ners willen vaak ook een schuurtje, car­port of serre. Ook hebben bewoners een ander leefritme dan toeristen. Wij willen dat toeristen hun tempo kunnen vertra­gen en kunnen genieten van de groene omgeving. Want daar komen zij ten slotte tijdelijk voor naar onze gemeente: voor rust en ontspanning.
• Veel recreatieverblijven zijn niet geschikt voor bewoning. Voor recreatieverblijven gelden namelijk minder strenge normen dan voor gewone woningen. Bijvoorbeeld op het gebied van gezondheid, milieu, energiezuinigheid, veiligheid, gebruik etc.
• De voorzieningen in de gezondheidszorg en de sociale en de algemene voorzieningen in gemeente Berg en Dal zijn niet afgestemd op een groot aantal bewoners van recreatieverblijven. Dit legt een te grote druk op deze sociaal-maatschappelijke voorzieningen. Dit gaat ten koste van onze inwoners.
• Er blijken soms mensen onder slechte omstandigheden en tegen extreme prijzen op een vakantiepark te wonen. Dit in onm(w)enselijk.
• Als gemeente hebben we minder zicht op de bewoners van een park. Daardoor kan het voorkomen dat we hen niet kennen/bereiken om de eventueel benodigde hulp te kunnen geven.
• Gemeenten (in de regio) die de illegale bewoning op 'hun' vakantieparken aanpakken leidt tot het zogeheten waterbedeffect: mensen die niet meer op die parken mogen wonen komen naar 'onze' parken.
• Het mag niet volgens het bestemmingsplan. De bestemming (en het doel) is recreatie.

Natuurlijk zijn er mensen die geen andere optie lijken te hebben dan wonen in een recreatiewoning. De gemeente wil deze mensen graag helpen. Elders op deze pagina kunt u daar meer over lezen.

Nee, dat mag niet. Tot voor kort waren er uitzonderingen mogelijk waarbij mensen dat legaal mochten. Maar daar is in het verleden nauwelijks gebruik van gemaakt.  De uitzonderingen waren bijvoorbeeld mogelijk als iemand wachtte op de oplevering van de nieuwe woning, of als er thuis ingrijpend werd verbouwd. Natuurlijk tegen bepaalde voorwaarden. Er werd weinig gebruik gemaakt van die uitzonderingen. Bovendien vindt de gemeente dat de vakantiewoningen daar niet gebruikt voor moeten worden. De redenen hiervoor staan elders op deze pagina.

Op basis van de wet mag een gemeente een inschrijving in de BRP niet weigeren. Ook niet op een recreatieadres, ook al mag u daar volgens de bestemming niet wonen.

Als u zich inschrijft op een recreatieadres in de BRP is dit meestal omdat dit adres uw hoofdverblijf wordt. De gemeente kan dan gaan handhaven. Dat wil zeggen dat u een andere, legale woonruimte moet zoeken. En dat u als eigenaar, tussenpersoon en/of u als gebruiker een dwangsom opgelegd krijgt. Een dwangsom is het bedrag dat u moet betalen als u niet binnen een te bepalen termijn uit de recreatiewoning vertrekt.

Nee, ook in dat geval is bewoning van recreatiewoningen niet toegestaan. De gemeente onderzoekt per park ook of er mensen wonen die zich niet hebben ingeschreven in de BRP.

U moet een andere woonruimte zoeken. Als u de eigenaar van de recreatiewoning bent, loopt u het risico dat de gemeente u een dwangsom oplegt. Dat is ook zo als u als huurder/gebruiker in de recreatiewoning woont.

De gemeente heeft zelf geen woningen. U bent zelf verantwoordelijk voor het vinden van legale woonruimte binnen of buiten onze gemeente. We maken u attent op enkele mogelijkheden:

1.      U kunt zich inschrijven bij Entree of een andere woningcorporatie. Entree is een samenwerkingsverband van 20 woningcorporaties in de regio Arnhem-Nijmegen. Als uw inkomen niet te hoog is, kunt u reageren op huurwoningen. Op basis van inschrijftijd of loting kunt u dan in aanmerkingen komen voor een sociale huurwoning;
2.      U kunt een kamer zoeken;
3.      U kunt een particuliere huurwoning zoeken;
4.      U kunt een koopwoning zoeken;
5.      U kunt kijken of u in aanmerking komt voor sociale opvang.

We weten dat het in deze tijd moeilijk is om woonruimte te vinden. Dat is een belangrijke reden waarom de gemeente veel bouwplannen heeft gerealiseerd de afgelopen jaren. En ook momenteel wordt er op verschillende plekken gebouwd en zijn er nog meer woningbouwplannen in ontwikkeling. Zoals u elders op deze webpagina kunt lezen is wonen op een vakantiepark geen alternatief.

Als een recreatieverblijf wordt gebruikt om te wonen of voor andere zaken die niet mogen, dan nemen we contact op met de eigenaar van het verblijf om hem/haar te laten weten dat dit moet stoppen. Het is de verantwoordelijkheid van de eigenaar om te zorgen dat het recreatieverblijf op de juiste manier gebruikt wordt. Bijvoorbeeld in de huurovereenkomst opnemen dat bewoning niet mag, is niet genoeg. Alleen een mondelinge toezegging van de huurder/gebruiker is ook niet voldoende. De verantwoordelijkheid van het juiste gebruik ligt bij de eigenaar en dus moet hij/zij het maximale doen om te zorgen voor het juiste gebruik.

Als u als eigenaar van een recreatiepark ook zelf recreatiewoningen (indirect) verhuurt bent u zelf verantwoordelijk voor een juist gebruik van de recreatiewoningen. Als eigenaar kunt u verschillende zaken doen om te zorgen dat ook andere verhuurders de vakantiewoning juist gebruiken. Bijvoorbeeld: een parkreglement en een huurovereenkomst kunnen helpen als daar duidelijk in staat dat wonen niet mag. En/of wat nog meer niet mag. Ook is het belangrijk nieuwe huurders goed voor te lichten over wat wel en niet mag. En u kunt zelf toezicht houden op het gebruik. U kunt daarnaast een melding doen bij de gemeente als u denkt dat een vakantiewoning permanent bewoond wordt. Uiteindelijk is de eigenaar van het verblijf juridisch verantwoordelijk voor het juiste gebruik.

We hebben met u als parkeigenaar of gezamenlijke eigenaren (zoals een vereniging van eigenaren) eerder bekeken hoe u ervoor kunt zorgen dat de recreatiewoning/het vakantiepark weer gebruikt wordt voor recreatie. En benadruk(t)ken dit vervolgens meerdere keren. Als u zich vervolgens niet binnen de afgesproken tijd doet aan de afspraken houdt, kunnen we u een zogenoemde dwangsom opleggen. Een dwangsom is het bedrag dat u moet betalen als u niet binnen een bepaalde termijn het niet recreatieve gebruik beëindigt. Voor een tussenpersoon of eigenaar geldt de termijn van zes maanden om het niet-recreatieve gebruik te beëindigen. De hoogte van de dwangsom is € 10.000,- . Dit doen we tot een maximum van € 60.000,-
En voor de gebruiker (dus niet een recreant) is de dwangsom € 2.500,- als deze gebruiker niet binnen drie maanden het niet-recreatieve gebruik beëindigt. Dit doen we tot een maximum van 10.000,-.
Voor zowel de eigenaar/tussenpersoon als gebruiker geldt dat wanneer de overtreding nog niet is beëindigd na het bereiken van het maximumbedrag, dat de gemeente een maatregel kan nemen om het bedrag verder te verhogen. Dit allemaal met als doel om de vakantiewoning weer te gebruiken voor recreatie.

Indien de gemeente een last onder dwangsom oplegt aan een eigenaar van een recreatiewoning, bepaalt zij dat die dwangsom mede geldt voor rechtsopvolgers (kopers). Dit doet de gemeente om ervoor te zorgen dat niet opnieuw in strijd met bestemmingsplan wordt gehandeld. Met andere woorden: dat ook de nieuwe eigenaar van het recreatieverblijf mensen laat wonen in dat verblijf. Als er drie jaar lang geen overtredingen zijn geweest is de gemeente in principe bereid om naar aanleiding van een verzoek van de eigenaar de last onder dwangsom in te trekken. Daarmee komt ook de aantekening in het kadaster te vervallen.

In de regel leggen we vanaf drie maanden na de start van de handhaving een dwangsom op. De last onder dwangsom is een boete die u krijgt als u niet binnen die termijn uit het recreatiewoning weg bent. Als u dan niet verhuisd bent, loopt de hoogte van de dwangsom snel op. 

Voorop staat hierbij niet de termijn, maar de menselijke maat. Elders op deze pagina leggen we uit dat de gemeente mensen in nood zoveel mogelijk helpt en niet zo maar op straat zet.

flyers toevoegen, q&a rubriceren en van belangrijk naar minst belangrijk

samenvoegen met https://www.bergendal.nl/recreatiewoning-bewonen